Monday, November 9, 2009

தமிழ்சினிமாவில் கிராஃபிக்ஸ்



இன்றைய கால கட்டத்தில் தமிழ் சினிமாவில் தவிர்க்க முடியாத விஷயங்களில் ஒன்று கம்ப்யூட்டர் கிராஃபிக்ஸ். டைட்டில் கார்ட் போடுவதில் தொடங்கி வணக்கம் போடும் வரை கிராஃபிக்ஸின் தேவை மிக அவசியமான ஒன்று. எண்பதுகளின் துவக்கத்தில் மாயாஜால படங்களிலும், தந்திர படங்களிலும் மட்டுமே சிற்சில டெக்னாலஜி உத்திகள் பயன்படுத்தப்பட்டன. அந்த டெக்னாலஜி உத்தியின் பின்னணியில் எடிட்டரின் பங்கும், கேமரா மேனின் பங்கும்தான் இருக்கும். விட்டாலாச்சார்யாவின் படங்களில் பெரும்பாலும் இதுபோன்ற கிராஃபிக்ஸ் காட்சிகள் மிக அதிக அளவில் இருக்கும். கதையைவிட, இது போன்ற மாயாஜாலகாட்சிகளின் ஆட்சியே இவரது படங்களில் அதிகமாக இருக்கும். விட்டாலாச்சார்யாவை தொடர்ந்து இது போன்ற கிராபிக்ஸ் காட்சிகளை தன் படத்தில் அதிகமாக உபயோகப்படுத்தியவர் இராம.நாராயணன். ஆனால் இதுபோன்ற தந்திர காட்சிகளுக்கு இவர்கள் பெரும்பாலும் நம்பி இருந்தது எடிட்டரையும், கேமராமேனின் துணையையும்தான். ஏனெனில் கம்ப்யூட்டர் கிராஃபிக்ஸ் தொழிநுட்பம் அந்த அளவிற்கு நம்மிடையே வளர்ச்சி பெறாத காலகட்டம் அது.

கம்ப்யூட்டர் கிராஃபிக்ஸின் ஆதிக்கம் தமிழ் சினிமாவில் மெல்ல வளர்ச்சியடைய தொடங்கிய கால கட்டம் என்றால் அது தொண்ணூறுகளின் ஆரம்பம்தான். ஜெண்டில்மேன் திரைப்படத்தில் “சிக்கு புக்கு ரயிலே” பாடலில் பிரபுதேவாவின் காதுகளில் இருந்து புகைவருவது, கண்ணீர் விடுவது போன்ற சிற்சில காட்சிகளை இயக்குனர் ஷங்கர் அறிமுகப்படுத்தி இருந்தார். “ராஜா சின்ன ரோஜா” திரைப்டத்தில் ஒரு பாடலில் யானை, குரங்கு போன்ற காட்சிகளை அனிமேஷன் முறையில் அறிமுகப்படுத்தி இருந்தாலும் இயக்குனர் ஷங்கரால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட அனிமேஷன்கள் தரத்தில் உயர்ந்ததாக இருந்தன.

ஜெண்டில்மேனை தொடர்ந்து காதலன் திரைப்படத்தில் “முக்காபலா” பாடலில் ஒரு BGM முழுவதும், பிரபுதேவாவின் உடல் உறுப்புகளை மறைத்தவாறு அறிமுகப்படுத்தப்படுத்தப்பட்ட கிராஃபிக்ஸ் காட்சிகளும் கைத்தட்டலை பெற்றன. இநத வெற்றிகள் கிராபிக்ஸ் தொழிநுட்பத்தின் அவசியத்தை தமிழ்சினிமாவிற்கு எடுத்துக்காட்டின. ஷங்கரைத்தொடர்ந்து எல்லா இயக்குனர்களும் கம்ப்யூட்டர் கிராஃபிக்ஸை தங்கள் படங்களில் பயன்படுத்தத் தொடங்கினர். மெல்ல மெல்ல கிராஃபிக்ஸ் தொழிநுட்பத்தின் ஆக்டோபஸ் கரங்களுக்குள் தமிழ் சினிமா மாட்டிக்கொண்டு இருந்த கால கட்டத்தில் ஷங்கர் புதுமையான ஒரு உத்தியை கையாளத்தொடங்கினார்.

டிராட்ஸ்கி மருது மற்றும் சில இந்திய அளவில் புகழ் பெற்ற சில கிராபிக்ஸ் கலைஞர்களை கொண்டு தன் திரைப்படத்தில் காட்சிகளை அமைத்துக்கொண்டு இருந்த ஷங்கர், தனது ஜீன்ஸ் திரைப்படத்தில் ஒரு புதுமையை செய்தார். ஹாலிவுட் கிராஃபிக்ஸ் கலைஞர்களின் உதவியோடு மோஷன் கேப்ச்சர் என்ற புது கிராபிக்ஸ் தொழில்நுட்பத்தை அறிமுகப்படுத்தி இருந்தார். இரட்டைவேட காட்சிகள் கொண்ட திரைப்படத்தை எத்தனையோ நாம் பார்த்திருந்தாலும் ஜீன்ஸ் திரைப்படம் கிராபிக்ஸ் தொழில்நுட்பத்தில் ஒரு உச்சம். இன்றுவரை இரட்டைவேடகாட்சிகள் கொண்ட திரைப்படத்தை ஜீன்ஸுக்கு நிகராக நாம் சொல்ல முடியாது. அத்தனை நேர்த்தியாக கிராஃபிக்ஸ் உத்திகள் கையாளப்பட்ட திரைப்படம் அது.


அதிலும் குறிப்பாக கண்ணோடு காண்பதெல்லாம் பாடலில் ஒரு ஐஸ்வர்யாராயின் பக்கத்தில் பிரசாந்த் செல்ல, லக்ஷ்மி வந்து அவரை இழுத்துவிடுவார். உடனே இன்னொரு பிரசாந்த், மற்றொரு ஐஸ்வர்யாராயின் பக்கம் சுற்றி வருவார். லக்ஷ்மி மறுபடியும் அவஸ்தையோடு அந்த பிரசாந்தையும் இழுத்துவிடுவார். இரண்டு ஐஸ்வர்யா ராய், இரண்டு பிரசாந்த், அவற்றில் ஒரு ஐஸ்வர்யாராயும் ஒரு பிரசாந்தும் கிராஃபிக்ஸ், ஆனால் லக்ஷ்மி இருவரையும் தள்ளி தள்ளி விடுவார். கட் செய்யப்படாத காட்சி. இன்றுவரை அதன் சூட்சுமமே பார்வையாளனுக்கு புரியாது. இந்த ஒரு காட்சிமட்டும் 15 நாட்களுக்கு மேல் படம்பிடிக்கப்பட்டது. மிக உயர்ந்த கிராபிக்ஸ் கலைஞர்கள் அனைவராலும் பாராட்டப்பட்ட காட்சி அது.

இவ்வாறு கிராபிக்ஸ் தொழில்நுட்பம் தமிழ் சினிமாவில் தவிர்க்க முடியாத இடம் பிடிக்க இயக்குனர் ஷங்கர் ஒரு முக்கிய காரணாம். இதற்கு மேல் கிராபிக்ஸில் வேறு என்ன புதிதாக செய்ய முடியும் என்ற அனைவரும் நினைத்துக்கொண்டிருந்த வேளையில், மற்றொரு புதுமையான உத்தியும் ஷங்கரால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. ஆம். அதுதான் “பாய்ஸ்” திரைப்படத்தில் உபயோகப்படுத்தப்பட்ட "டைம் ப்ரீஸ் ஸ்லைஸ்" டெக்னிக். அதாவது ஒரு குறிப்பிட காட்சியை 36 ஸ்டில் கேமராக்களிலும் இரண்டு மூவி கேமராக்களிலும் படம் பிடித்து ஒரே காட்சியாக தருவதுதான் அது.

“அலே அலே” பாடலில் சித்தார்த் ஓடிவரும் காட்சியை முதல் கேமரா படம் பிடிக்க, சித்தார்த் ஜெனிலியாவிற்கு முத்தம் கொடுக்கும் அந்த மிக முக்கியமான நொடியை 36 ஸ்டில் கேமராக்களும் ஸ்டில் எடுக்க, முத்தமிட்ட பின் நிகழும் விளைவை மற்றொரு கேமரா படம் பிடிக்க, இந்த மூன்று நிகழ்வுகளும் ஒரே காட்சியாக விரியும். கிராபிக்ஸின் தொழிநுட்பத்தோடு மிக அற்புதமாக இணைக்கப்பட்ட காட்சி அது.

இன்று கிராஃபிக்ஸின் வளர்ச்சி என்பது நினைத்துபார்க்கவே முடியாத எல்லைகளை கொண்டது. ஆனால் நம் தமிழ் சினிமாவில் அதனை மிகச்சரியாக பயன்படுத்தாமல் தேவையற்ற விஷயங்களுக்கு எல்லாம் பயன்படுத்தப்படும்போது, கிராபிக்ஸ் என்பது கேலிப்பொருளாகி விடுகிறது. இயக்குனர் மணிரத்னம் தன்னுடைய குரு திரைப்படத்தில் ஐஸ்வர்யாராய் ஆடிப்பாடுவது போல் வரும் “நன்னாரே நன்னாரே” பாடலில் மழையை கிராஃபிக்ஸில் உருவாக்கி இருப்பார். எது உண்மையான மழை, எது கிராபிக்ஸ் மழை என்று பந்தயம் வைத்தால் கூட நம்மால் கண்டு பிடிக்க முடியாது. அந்த அளவிற்கு மிக நுணுக்கமாக கிராபிக்ஸை பயன்படுத்தி இருப்பார்.

தசாவதாரம் போன்ற ஒரு கதையை எடுக்க வேண்டும் என்ற கமலின் யோசனையின் பின்னணியில் அணிவகுத்து நிற்பவர்கள் கிராபிக்ஸ் தொழில்நுட்பக்கலைஞர்கள்தான். பத்துவிதமான காதாபாத்திரங்களையும் ஒரே பிரேமிற்குள் கொண்டு வந்து நம்ம வியக்க வைத்தது கிராபிக்ஸ் தொழிநுட்பங்கள்தான். தசாவதாரம் திரைப்படத்தில் சுனாமி வருவது போல் அமைக்கப்பட்ட காட்சியின் பின்ன்ணியில் சுமார் 500 க்கும் மேற்பட்ட கிராபிக்ஸ் கலைஞர்களின் உழைப்பு இருக்கிறது.

ஒரு படைப்பாளியின் சிந்தனைக்கு எல்லையே கிடையாது எனறு சொல்வார்கள். ஆனால் பட்ஜெட் என்று வருகிறபோது, அந்த கற்பனையின் தரத்தை படைப்பாளிகள் குறைத்துக்கொள்ளத்தான் வேண்டி இருக்கும். ஆனால் இன்று, “உங்களின் எல்லா வித கற்பனைக்கும் நாங்கள் உயிர் கொடுக்கிறோம்” என்று படைப்பாளியின் சிந்தனைக்கு உயிர்கொடுப்பவர்கள்தான் கிராபிக்ஸ் கலைஞர்கள்.

ஒரு ப்ளூமேட் பின்னணியில் நாம் எடுத்து கொடுக்கும் ஒரு சின்ன விஷயத்தை, அந்த காட்சி உலகத்தின் எந்த மூலையில் நடைபெறுபோலவும் மாற்றிவிடலாம். அதற்கு ஒரு மிகச்சரியான உதாரணம்தான் "அன்பே ஆருயிரே" திரைப்படத்தில் வரும் "மயிலிறகே மயிலிறகே" பாடல் காட்சி.

பாடல் காட்சியிலும், ஒரு சில சீன்களிலும் மட்டுமே கிராபிக்ஸ் பயன்படுத்திய நமது தமிழ்சினிமாவின் அடுத்தகட்ட வளர்ச்சி பிரமிப்பானது. ஒரு முழு நீள அனிமேஷன் திரைப்படம் நம்மில் இருந்து உருவாகிக்கொண்டு இருக்கிறது என்பது நாமெல்லாம் பெருமைப்பட வேண்டிய விஷயம். "சுல்தான் தி வாரியர்" என்ற அனிமேஷன் திரைப்படம் முழுக்க முழுக்க இந்தியக் கலைஞர்களைக்கொண்டே உலகத்தரத்தில் உருவாகிக்கொண்டு இருக்கிறது.

கிராபிக்ஸில் பல மைல்கற்களை தொட்ட இயக்குனர் ஷங்கர் தன்னுடைய எந்திரன் திரைப்படத்தில் கிராபிக்ஸின் பல பரிணாமங்களை நமக்கு படைக்க விருக்கிறார். ஏனெனில் இது முழுக்க முழுக்க விஞ்ஞானக்கதை. சாதாரணக்கதையிலேயே கிராபிக்ஸில் ஷங்கர் புகுந்து விளையாடுவார். இதில் கேட்க வேண்டுமா என்ன? அதுவும் கதாநாயகன் சூப்பர் ஸ்டார் ரஜினிகாந்த் ஒரு சயிண்டிஸ்ட் என்பதும், இந்தப்படத்தின் பட்ஜெட் 160 கோடி ரூபாய் என்பதும், இதன் மார்க்கெட்டிங் பார்ட்னர் AXN தொலைக்காட்சி என்பதும் நிச்சயமாய் நமக்கு உணர்த்துகின்றன, இது ஒரு கிராஃபிக்ஸ் விஷுவல் விருந்து என்பதை.

கிராபிக்ஸ் தொழிநுட்பத்தை வெறும் ஊறுகாயாக பயன்படுத்தப்படுத்திக்கொண்டிருந்த நமது தமிழ் சினிமா, இன்றைய காலகட்டத்தில் அதை உணவாகவே பயன்படுத்திக கொள்ள தொடங்கி இருக்கிறது. இந்த மாற்றமும், வளர்ச்சியும் வரவேற்கத்தக்கதே. “தொழிநுட்பத்தை பயன்படுத்தாமல் கிடைக்கும் வெற்றி முழுமையான வெற்றி அல்ல” என்று ஸ்டீவன் ஸ்பீஸ்பெர்க் சொன்னதை நாம் இப்போது நிரூபித்துக்கொண்டு இருக்கிறோம்.

“நிறத்தை தேர்ந்தெடுக்கும் உரிமை உன்னிடத்தில் இல்லை” என்று ரஜினி படையப்பா படத்தில் பாடல் பாடி இருப்பார். அதே ரஜினியின் நிறத்தை முற்றிலுமாக மாற்றி, “நான் இப்போ வெள்ளைத்தமிழன்” என்று பாடவைத்தததுதான் கிராஃபிக்ஸின் வெற்றி.

12 comments:

ஆளவந்தான் said...

கிராபிக்ஸ் பற்றிய ஒரு தெளிவான பார்வை. அருமை நன்பா

nadhiya said...

மணி சார் முதல்ல என்னோட வாழ்த்துக்கள் 20,000 ஹிட்ஸ் கடந்ததுக்கு.... Superb... Keep Rocking...

nadhiya said...

அருமையான அலசல். ஜீன்ஸ் படம் பத்தி சொல்லி இருந்தது வெரி நைஸ். நானும் அந்த காட்சியை நிறைய தடவை பார்த்திருக்கேன்.
ஆனா இந்தக் கோணத்துல யோசிச்சு பார்த்தது இல்லை. பார்க்கறதுக்கு சாதாரண காட்சி மாதிரி இருந்தாலும், அதுக்கு பின்னாடி இவ்ளோ உழைப்பு இருக்கிறதை உஙக மூலமாகத்தான் தெரிஞ்சுக்கிட்டேன். தேங்க்ஸ்.இந்த பதிவோட ஃபைனல் டச் எக்ஸலண்ட்...

முரளிகண்ணன் said...

நல்ல அருமையான அலசல். தொடர்ந்து கலக்குங்கள்

கவிதை காதலன் said...

நன்றி ஆளவந்தான்.

தங்கள் வாழ்த்துக்களுக்கு மிக்க நன்றி நதியா...

நன்றி முரளி கண்ணன். தொடர்ந்து படியுங்கள்

Samuthran said...

ஜீன்ஸ் படத்தில் மோஷன் கேப்ச்சர் தொழில்நுட்பத்தை பயன்படுத்தினார்களா எனத்தெரியவில்லை, ஏனெனில் அந்தப் படத்தில் எந்த இடத்திலுமே ஐஸ்வர்யாவோ பிரஷாந்தோ இரட்டை வேடத்தில் வ‌ரும்போது கேமரா நகராமலேதான் இருக்கும். ஆனால் இந்த டெக்னாலஜியை மிகவும் அருமையாக ஆளவந்தானில் பயன்படுத்தியிருப்பார்கள், பல இடங்களில்.

Guru Prasath said...

Samuthran:

நீங்கள் சொல்லுவது Motion Control Rig. இது Motion Capture. இரண்டும் வேறு வேறு technologies.

கவிதை காதலன் said...

//ஆனால் இந்த டெக்னாலஜியை மிகவும் அருமையாக ஆளவந்தானில் பயன்படுத்தியிருப்பார்கள்//
சமுத்திரன் நீங்கள் ஆளவந்தானில் சொல்வது டெக்னாலஜி, ஆனால் நான் சொல்லி இருந்த இந்தப்பதிவின் சாராம்சமே கிராபிக்ஸ் பற்றி மட்டும்தான்.அதனால்தான் ஆளவந்தானைப்பற்றி குறிப்பிடவில்லை. அதில் கேமரர தொழில்நுட்பத்திற்காகத்தானே மெனக்கெட்டார்களே தவிர, கிராபிக்ஸுக்காக மெனக்கெடவில்லை. ஆளவந்தானில்பயன்படுத்தப்பட்ட அந்த மோஷன் ரிட்டிலட் கேமராவின் ஒரு நாள் வாடகை மட்டுமே ஒரு லட்ச ரூபாய். மற்றபடி அதில் வரும் கிராபிக்ஸ் காட்சிகள் எந்த விதத்திலும் "அட" என விழிகளை விரிய வைத்தது இல்லை.

அதே போல் ஜீன்ஸ் படத்தில் வரும் செர்லிடைட் கிராபிக்ஸ் மற்றும் மோஷன் கேப்சர் பேசிக் பற்றி ஏற்கனவே டைம் பத்திரிக்கையில் அற்புதமான கட்டுரை வந்திருகிறது. படித்துப்பாருங்கள். தங்களின் பின்னூட்டத்திற்கு மிக்க நன்றி சமுத்திரன். தொடர்ந்து படியுங்கள். நன்றி

கவிதை காதலன் said...

குரு பிரசாத் தங்களின் வருகைக்கும், கருத்திற்கும் மிக்க நன்றி

Samuthran said...

Oh great. Now I understand the difference. Thanks for the details கவிதை காதலன் & குரு பிரசாத்.

Azhagan said...

When you cast an almost 60yr old as the hero with a girl half his age, YOU MUST HAVE CG. No wonder!!

Azhagan said...

I would like to know why my comment has been removed?.

இதையும் படியுங்கள்